Over mij
Mijn werk begint vaak met een vondst: een vergeten beeld, een bladzijde uit een tijdschrift, een detail, vorm of figuur dat mij aanspreekt. Ik maak analoge collages waarin ik bestaande beelden losruk uit hun oorspronkelijke context en opnieuw rangschik tot een eigen logica – absurd, kleurrijk en vol spelplezier. Het absurdisme loopt als een onderstroom door mijn werk: ik zie de wereld als een vreemd toneel waarin alles betekenis lijkt te hebben, en tegelijkertijd niets. Mijn collages zijn een poging om in dat spanningsveld orde te scheppen – of juist de chaos te vieren. Ze drukken mijn existentiële verwondering uit: een manier om te blijven kijken, om het leven draaglijk te houden door het te bevragen, uit te vergroten of om te draaien.
Beeld, verhaal en soms taal vloeien in mijn werk vanzelf in elkaar over. Mijn werk is divers, maar het zijn uitingen van eenzelfde behoefte: verhalen en alternatieve werkelijkheden bouwen, werelden creëren. Er loopt een rode draad door alles wat ik maak: een liefde voor het absurde, voor het fragment, voor het vervreemdende detail dat iets wezenlijks blootlegt. En voor de wereld met een lach bekijken.
Het maken is voor mij een noodzaak. In het knippen, assembleren en monteren – kan ik verdwijnen en verdwalen. Mijn analoge werkwijze biedt tegenwicht aan de digitale wereld om ons heen. Er is alleen restmateriaal, toeval en een scherpe blik om keuzes te maken.
"We zijn pas volledig mens als we spelen" - Johan Huizinga
Ik ben er heilig van overtuigd dat spelen ons grootste goed is als mens. Wij zijn een Homo Ludens! Spelen helpt ons de wereld te begrijpen, van een afstand te bekijken en om het leven te relativeren. Collages maken is voor mij een vorm van spelen.